“Oh ja, Fungki. Wat een fijne dag.”

In dit microdosing beginners protocol dagboek deelt Elise haar eerlijke ervaring na 8 weken Fungki. Niet spectaculair, wel subtiel: meer ritme, minder mentale ruis en dagen die net wat makkelijker liepen.

Ik vergat het bijna elke keer. Niet expres. Ik sta ’s ochtends op, zet mijn dag aan en ga door. Werk, afspraken, dingen regelen, hoofd vol. En dan dacht ik er vaak pas later aan. Aan het einde van de dag, als ik terugkeek en merkte dat het eigenlijk best lekker was gegaan. Dan dacht ik: “oh ja, ik heb vandaag Fungki genomen. Wat een fijne dag.”

Misschien is dat voor mij wel de beste manier om mijn ervaring met microdoseren te omschrijven. Het voelde niet als een kop koffie die je meteen merkt. Het was subtieler. Meer als het verschil tussen een dag die stroef begint en een dag die gewoon loopt.
Niet spectaculair. Wel fijn.

Waarom ik begon met microdoseren

Ik ben Elise, 29 jaar en ondernemer. Ik werk fulltime en ben iemand die altijd veel aan heeft staan. Veel ideeën, veel werk, veel verantwoordelijkheid. Ik hou daarvan, maar ik merkte ook dat druk zijn niet altijd hetzelfde is als productief zijn.Soms had ik aan het einde van de dag het gevoel dat ik de hele dag bezig was geweest, maar eigenlijk niet echt iets had afgemaakt. Alsof mijn hoofd de hele dag aan stond, maar niet per se de goede kant op.

Ik had al eerder ervaring met microdoseren, maar wilde nu specifiek de truffels van Fungki proberen. Vooral omdat het een duidelijk protocol is. Niet zomaar af en toe iets nemen, maar een ritme. Iets wat past in een normale werkweek.

Wat ik wilde verbeteren? Meer energie. Minder stress. Betere focus. Minder afleiding. Minder overdenken. Niet omdat het slecht met me ging. Maar wel omdat ik voelde dat er ruimte was. Voor de start gaf ik mezelf deze scores:

Dat klinkt misschien niet dramatisch. Dat was het ook niet. Maar het was ook niet waar ik wilde zijn.

Week 1: er was iets, maar ik wist niet precies wat

De eerste week was niet ineens magisch. Geen grote doorbraak, geen plotselinge helderheid.Maar er was wel iets. Het meest opvallende voorbeeld was fietsen. Ik haat fietsen normaal. Echt. Maar op een dag fietste ik gewoon dertig minuten en vond ik het nog chill ook. Normaal zou ik daar weerstand bij voelen. Geen zin, gedoe, liever niet. Maar nu deed ik het gewoon, zonder er veel over na te denken.

Dat was eigenlijk het gekke: ik merkte het niet als een duidelijk effect op het moment zelf. Ik merkte het pas achteraf. Dan keek ik terug op mijn dag en dacht ik: hé, dat ging eigenlijk best soepel. En daarna pas dacht ik: oh ja, Fungki. Verder ervaarde ik geen bijwerkingen. Ik sliep goed, at normaal, alles voelde vrij gewoon maar dan net iets lichter. Wat tegenviel? Eigenlijk maar één ding: jammer dat ik niet altijd zo ben.

Week 3: lekker in mijn werk, maar niet elke dag

Na drie weken deed ik niet opeens totaal andere dingen. Mijn werk was nog steeds mijn werk. Maar hoe ik erin zat, voelde anders. Ik zat gewoon echt lekker in mijn werk. Wel merkte ik dat ik minder weerstand had om te beginnen aan dingen. Minder ruis. Minder van dat interne gedoe voordat je ergens aan begint. Ik kon makkelijker terug naar wat ik aan het doen was als ik afgeleid raakte.

Maar eerlijk: niet elke dag was zo. Er waren ook gewoon gewone dagen. Dagen waarop ik me afvroeg of ik het überhaupt voelde. Dat vond ik in het begin wel verwarrend. Ik was gaan verwachten dat het er altijd zou zijn, maar zo werkt het niet. Het was geen schakelaar. Meer een wisselende onderlaag. Dat leerde me om het anders te bekijken: niet elke dag meten, maar terugkijken op de week.

Week 6: rustiger van binnen
Rond week 6 was de verandering het duidelijkst, maar niet op de manier die ik verwacht had. Het zat niet in hoeveel ik deed. Het zat in hoe ik me voelde terwijl ik het deed. Relaxter. Blijer. Minder gevoelig voor stress. Alsof ik iets meer ruimte had tussen wat er gebeurde en hoe ik daarop reageerde. Ik zat er gewoon lekker in.

Mensen om me heen hadden er niet echt iets over gezegd. Misschien was ik iets relaxter, maar het viel niet enorm op. Geen zichtbare transformatie. Meer een interne verschuiving.
En misschien vond ik dat juist prettig: ik had niet het gevoel dat ik “anders” werd. Ik voelde me eerder iets meer mezelf, maar met minder ruis.

Week 8: content

Na acht weken was mijn grootste verrassing niet één specifiek moment of prestatie. Het was een gevoel. Ik ben content. Dat woord bleef hangen. Rustig tevreden. Niet overdreven blij, niet opgejaagd. Gewoon goed. En dat vond ik eigenlijk heel waardevol.

Dat is dan ook de reden dat ik door ga met het Fungki Advanced protocol. Niet omdat het spectaculair was, maar omdat het klopte. Ik start nu met het nieuwe protocol en ben benieuwd wat een tweede ronde brengt, juist omdat ik het ritme nu al een beetje ken.

En mijn scores na acht weken?

Creativiteit bleef gelijk. Dat verraste me eerlijk gezegd ook niet: ik gebruikte Fungki niet om creatiever te worden. Ik gebruikte het om rustiger en helderder te zijn. En dat zie ik terug in de cijfers die er het meest op vooruit gingen: helderheid, focus en energie. 

Als ik mijn ervaring in één zin moet samenvatten? Love i!

 

Noot van Fungki

Dit is de persoonlijke ervaring van Elise. Microdoseren is geen medische behandeling en werkt niet voor iedereen hetzelfde. Fungki biedt gestructureerde microdosing-protocollen met in Nederland legale psilocybine-truffels, opgebouwd in intensiteit met duidelijke rustdagen en praktische begeleiding.

Voor mensen die hun mentale staat serieus nemen. Niet als quick fix. Wel als ritme.